Grzegorz Drozd
grzegdrozd[at]gmail.com
© All rights reserved Grzegorz Drozd
project in the public realm, Kraków. Realised: Art Boom Tauron Festival, Krakow PL 2010 fot. Grzegorz Drozd
Grzegorz Drozd’s project entitled Letters to My Brother raises questions about communication: the means and mechanisms of information flow and our sensitivity to them. It encouraged people to think about the direction, strength, and communication potential of art in public spaces. We imagine a situation in which three airplanes appear in the sky in a June afternoon over the centre of Krakow. In a single moment, thousands of spiralling leaflets drop from the airplanes. Clouds of white form over the city, and then slowly drift to the ground among the intrigued people of the city. The situation smashes the spectacle of everyday life, and surprisingly – they advertise nothing; it is not a part of some advertising campaign. Drozd sent invitations for prisoners in penal institutions all over Poland to write letters: letters to us, to the anonymous masses, onto whom a rain of unexpected correspondence falls. The idea for this project was born out of the artist’s personal experience. As Drozd writes in his appeal to the prisoners: “I have named the entire project Letters to my Brother, because I have a brother myself, who I see once a year and can’t manage to form a relationship with, even though I dearly want to.”
Letters to my Brother was a collection of writings and drawings made by people working in isolation, and the artist had compiled them and prepared them in the form of leaflets. We could assumed that the daily lives of prisoners is full of the imagination of freedom, but the content of the letters remained unknown until the project was carried out. The non-standard form of publication that Drozd had selected illustrated the imbalance between two worlds – one imprisoned, and the other “free”. The creator of the project, with a single, simple act sends a message that opened an unexpected channel of communication between them, while leaving, from beginning to end, the situation between the senders and receivers of the message.
Project curator: Piotr Sikora
Project partner: The Polish Prison Service
Projekt Grzegorza Drozda zatytułowany Listy do brata poruszał zagadnienia z obszaru komunikacji, sposobów i mechanizmów przepływu informacji i naszej wrażliwości na nie. Skłaniał do zastanowienia się nad drogą, siłą i potencjałem komunikacji sztuki w przestrzeni publicznej. Wyobraźmy sobie sytuację, w której nad centrum Krakowa podczas czerwcowego popołudnia pojawiają się trzy samoloty. W jednej chwili z samolotów wysypują się tysiące wirujących ulotek. Nad miastem unosi się biała chmura, która powoli opada na ziemię intrygując mieszkańców. Sytuacja rozbija codzienny spektakl, co zaskakujące - niczego nie promuje, nie jest też akcją reklamową. Grzegorz Drozd rozesłał do zakładów karnych w całej Polsce zaproszenie dla więźniarek i więźniów by napisali listy - listy do nas, do anonimowego tłumu, na który spadnie deszcz tej nieoczekiwanej korespondencji. Pomysł na projekt zrodził się z osobistych doświadczeń. Jak pisze Drozd w swym apelu do placówek penitencjarnych: „Całość nazwałem Listami do brata, bo sam mam brata, którego widzę raz w roku i z którym nie potrafię nawiązać kontaktu, choć bardzo tego chcę”.
Listy do brata były zbiorem tekstów i rysunków przygotowanych przez osoby funkcjonujące w izolacji, artysta powielił je i opracował w formie ulotek. Mogliśmy domyślać się, że codzienność więźniów jest pełna wyobrażeń na temat wolności, jednak treść listów, aż do realizacji projektu pozostała niewiadomą. Ta niestandardowa forma publikacji, którą wybrał Drozd, ilustruje oczywisty brak równowagi pomiędzy dwoma światami - więziennym i „wolnym”. Autor projektu, jednym prostym zabiegiem nadał sygnał i otworzył niespodziewany kanał komunikacyjny pomiędzy nimi, pozostawiając, od początku do końca, otwartą sytuację zarówno dla nadawców jak i odbiorców wiadomości.
